Sealen

Blijvende kiezen hebben soms diepe groeven en putjes in de kauwvlakken die moeilijk met een tandenborstel zijn schoon te houden. Op die plaatsen kunnen gemakkelijk gaatjes ontstaan, vooral als de kiezen net zijn doorgebroken. Het glazuur moet dan nog uitharden. Als de tandarts de groeven en putjes in de kiezen van uw kind te diep vindt, kan zij u adviseren om deze af te sluiten (te sealen) om gaatjes te voorkomen. Dit gebeurd bij de assistente.

De assistente maakt de kiezen eerst grondig schoon met een borsteltje en polijstmiddel om te zorgen dat er in de groeven geen etensresten meer achterblijven. Dit wordt allemaal goed weggespoeld. Daarna wordt een gedeelte van de mond drooggelegd met watten en een afzuiger. De lak waarmee geseald wordt moet dan tien seconden geschud worden in een speciaal daarvoor gemaakt apparaat. Vervolgens wordt de lak over de groeven en putjes van de drooggelegde kies heen gelegd. Dit laagje wordt vanzelf hard of uitgehard met het blauwe licht.

Deze behandeling doet meestal geen pijn. Wel kan de lak in het begin een beetje vieze smaak afgeven. Vaak is er direct na het sealen het gevoel dat de kiezen ‘te hoog’ zijn en er niet goed dicht gebeten kan worden. Dan wordt er met een polijstrubber over de laklaagjes heen gepolijst om de ergste verdikkingen enigszins weg te krijgen. Vaak voelt het al snel goed aan.

Sealen kan bij voorkeur vlak na het doorbreken van de blijvende kiezen. Dit is gemiddeld rond het zesde levensjaar. Maar sealen kan altijd effectief worden toegepast bij kinderen. In enkele gevallen wordt het gebit van volwassenen ook geseald, maar dat is eerder uitzondering dan regel. Uw tandarts kan u adviseren wat het beste is en of het zinvol is om het gebit te sealen.

Een sealing biedt geen garantie tegen het ontstaan van cariës. Goed poetsen is nog steeds noodzakelijk bij gesealde kiezen door ze dagelijks minimaal twee keer per dag met een fluoride tandpasta te poetsen.